ایرانی....ایرانی....

      انوشه‌ انصاري‌ اولين‌ زن‌ ايراني‌ كه‌ به‌ فضامي‌رود

انوشه‌ انصاري‌ يك‌ ايراني‌ است‌ كه‌ سال‌ها درآمريكا زندگي‌ مي‌كند دست‌ كم‌ آن‌ قدر شجاعت‌داشته‌ است‌ كه‌ ميليون‌ها دلار از ثروت‌ خود رابراي‌ اعطاي‌ جايزه‌ به‌ اولين‌ سفر خصوصي‌ به‌ فضاصرف‌ نمايد.
29 سپتامبر 2004 بود كه‌ (انوشه‌) پس‌ از دوماموريت‌ موفقيت‌آميز فضايي‌ (جايزه‌ Xانصاري‌) را كه‌ ده‌ ميليون‌ دلار آمريكا بود به‌ برنده‌مسابقه‌ سفر به‌ فضا اعطا كرد. آن‌ روز، روز بزرگي‌براي‌ تمام‌ كساني‌ بود كه‌ ديگر روري‌ زمين‌ موضوع‌سرگرم‌كننده‌اي‌ را نمي‌يابند. كساني‌ كه‌مي‌خواهند در فضاي‌ لايتناهي‌ كمي‌ بيشتر خوش‌بگذرانند.

انصاري‌ به‌ واقع‌ مي‌تواند نشان‌ دهد كه‌ درهزاره‌ جديد، ارزش‌ زن‌ به‌ ميزان‌ موفقيت‌ها وتلاش‌ اوست‌. انوشه‌ انصاري‌ زني‌ ثروتمند و ازمتمول‌ترين‌ ايرانيان‌ مقيم‌ خارج‌ از كشور است‌.گفته‌ مي‌شود كه‌ دارايي‌هاي‌ او ششصد ميليون‌دلار و يا شايد بيشتر مي‌باشد. او هم‌ اكنون‌ در شهر(پلانو) واقع‌ در ايالت‌ تگزاس‌ آمريكا زندگي‌مي‌كند. او در سال‌ 1967 در تهران‌ ديده‌ به‌جهان‌ گشود. وقتي‌ در شانزده‌ سالگي‌ به‌ (آمريكا)مهاجرت‌ كرد نمي‌توانست‌ انگليسي‌ صحبت‌ كند.انوشه‌ كه‌ اولين‌ بار همسرش‌ (حميد) را در زمان‌اشتغال‌ در شركت‌ MCI در واشنگتن‌ ملاقات‌ نمودبه‌ اين‌ نتيجه‌ رسيد كه‌ اگر موسس‌ يك‌ شركت‌ باشدخيلي‌ بيشتر موفق‌ خواهد بود. بنابراين‌ شوهر وبرادرشوهرش‌، امير انصاري‌ را متقاعد كرد كه‌ شغل‌قبلي‌ را كنار بگذارند و خودشان‌ يك‌ شركت‌مخابراتي‌ را پايه‌ريزي‌ نمايند.

انوشه‌ انصاري‌ اولين‌ زن‌ گردشگر فضايي‌ است‌ كه‌مي‌خواهد فقط براي‌ تفريح‌ و از سوي‌ ايستگاه‌فضايي‌ (ISS) به‌ فضا برود. او هم‌اكنون‌ مشغول‌تمرين‌ آموزشي‌ و آماده‌سازي‌ خود در (استارسيتي‌) در آمريكا است‌، در (استار سيتي‌) اومي‌تواند با پوشيدن‌ لباس‌هاي‌ مخصوص‌ درمحيطي‌ شبيه‌ به‌ محيط فضا قرار گيرد و بي‌وزني‌ راتجربه‌ نمايد. او كه‌ با روزي‌ ده‌ تا دوازده‌ ساعت‌كار بسيار فعال‌ مي‌باشد، مي‌گويد توصيف‌ كار دريك‌ شركت‌ فضايي‌ بسيار مشكل‌ است‌ و تا كسي‌ درآن‌ وضعيت‌ نباشد نمي‌تواند درك‌ كند ساعت‌هامعلق‌ ماندن‌ چه‌ احساسي‌ دارد. انوشه‌ انصاري‌قصد دارد در سپتامبر سال‌ 2006 به‌ فضا سفر كند.

انصاري‌ داراي‌ مدرك‌ مهندسي‌ الكترونيك‌ ازدانشگاه‌ (جورج‌ واشنگتن‌) و دكتراي‌ مهندسي‌الكترونيك‌ و علوم‌ كامپيوتري‌ از دانشگاه‌ (جورج‌ميسون‌) مي‌باشد. او همچنين‌ يكي‌ از اعضاي‌ (ETA KAPPA NU) و (IEEE) و (NSPE)است‌. انصاري‌ مغزي‌ را طرح‌ريزي‌ كرده‌ و ساخته‌است‌ كه‌ مي‌تواند بين‌ انواع‌ ترافيك‌ تفاوت‌ قائل‌شود و بدين‌ ترتيب‌ اتومبيل‌ را كنترل‌ نمايد.
چنين‌موفقيت‌ بزرگي‌ آن‌ هم‌ در سن‌ 33 سالگي‌ آن‌قدر كمياب‌ است‌ كه‌ اغلب‌ كساني‌ كه‌ براي‌ اولين‌بار او را مي‌بينند، با ترديد به‌ او نگاه‌ مي‌كنند. انوشه‌در سال‌ 1993 با همراهي‌ همسرش‌ (حميد) وبرادر شوهرش‌ (امير) شركت‌ مخابراتي‌TTI(تي‌تي‌آي‌) را بنيان‌ نهاد و توانست‌ از سوي‌مجله‌ (زنان‌ كوشا) برنده‌ جايزه‌ شود. پس‌ از آن‌بود كه‌ امير و انوشه‌ انصاري‌ با صرف‌ چند ميليون‌دلار، خود را عضو اولين‌ برنامه‌ فضايي‌ خصوصي‌جهان‌ نمودند و توانستند نام‌ خود را برروي‌ جايزه‌X قرار دهند. جايزه‌ X مبلغ‌ ده‌ ميليون‌ دلارآمريكاست‌ كه‌ به‌ اولين‌ سازمان‌ غيردولتي‌ كه‌بتواند يك‌ سفينه‌ قابل‌ استفاده‌ مجدد را به‌ فضاببرد، تعلق‌ مي‌گيرد. بنياد جايزه‌ X قبلا اعلام‌ كرده‌بود كه‌ دو تيم‌ تقريبا آماده‌ پرواز آزمايشي‌ خودمي‌باشند و در تاريخ‌ 6 مي‌ 2004 و پس‌ از صرف‌چند ميليون‌ دلار امير و انوشه‌ انصاري‌ آن‌ جايزه‌را به‌ نام‌ خود ثبت‌ نمودند (جايزه‌ X انصاري‌) وآن‌ را به‌ يك‌ تيم‌ فضانوردي‌ اعطا كردند.
وقتي‌ انوشه‌ كودكي‌ بيش‌ نبود، هميشه‌ آرزوي‌سفر به‌ فضا و فضانورد شدن‌ را در سر مي‌پروراند.آيا در آن‌ زمان‌ مي‌دانست‌ كه‌ روزي‌ به‌ آرزوي‌خود خواهد رسيد؟
آنچه‌ كه‌ در رابطه‌ باوي‌ بايد كه‌ وي‌ اولين‌ايراني‌ خواهد بود كه‌ به‌ فضا راه‌ خواهد يافت‌...

نظریه جدید...آغاز جهان...

اين نظريه می گويد که گيتی احتمالا چرخه ای را طی می کند که "انفجارهای بزرگ" (Big Bangs) تنها بخشی از آن است و همچنين شامل "ريزش های بزرگ" (Big Crunches) نيز می شود.

اين نظريه نگاه متعارف از کائنات را، که قدمت آن براساس مشاهدات 12 تا 14 ميليارد سال رقم زده می شود، به چالش می گيرد.ايده تازه که در نشريه "ساينس" بازتاب يافته است ممکن است توضيح دهد چرا انبساط جهان درحال شتاب گرفتن است.

پروفسور پل استاينهارت از دانشگاه پرينستون در نيوجرسی که از آفرينندگان اين نظريه است گفت: "درحال حاضر نگاه متعارف به جهان اين است که تمام فضا، زمان، ماده و انرژی در يک نقطه واحد شروع شد و سپس منبسط و سرد شد که جهان امروزی را پديد آورد."

"با اين حال، نظريه تازه حاکی است که يک چرخه پيوسته از جهان ها وجود دارد، که هرکدام تکرار ديگری است اما نه دقيقا همانند جهان قبلی." او می گويد می توان به هر جهانی به عنوان فرزند جهان قبلی نگاه کرد.

ثابت کيهانی

ايده تازه بر مطالعات قبلی همين گروه از محققان بنا شده است و مدل کنونی را زير سوال می برد.   در دهه 1920، زمانی که اينشتين درحال توسعه نظريه نسبيت عام بود، يک ثابت کيهانی را معرفی کرد تا بتواند ايده خود از جهان ايستا را توضيح دهد.   معادلات اينشتين پيش بينی می کرد که جهان زير فشار جاذبه خود متلاشی شود، درحالی که مشاهدات و رصدها به روشنی نشان داد جهان درحال انقباض نيست.

ثابت کيهانی اينشتين نمايانگر فشار يا نيرويی ذاتی مرتبط با فضای آزاد بود، که در مقابل انقباض ناشی از نيروی جاذبه مقاومت می کند.اين مفهوم پس از آنکه رصدها نشان داد جهان درحال انبساط است کنار گذاشته شد و باعث شد اينشتين ثابت کيهانی را "بزرگترين اشتباه زندگی حرفه ای" خود توصيف کند.   در سال 1998، صورت تازه ای از ثابت کيهانی سر بر آورد و آن زمانی بود که معلوم شد انبساط جهان عملا در حال شتاب گرفتن است.

سوال های بی پاسخ

هرچند معرفی مجدد اين ثابت راه تطبيق محاسبات با تئوری را گشود، اما همچنين سوال هايی را پديد آورد داير بر اينکه چيزی در فيزيک هست که "گم شده" است.

پروفسور نيل توروک، از دانشگاه کمبريج به سايت خبری بی بی سی گفت: "زمانی که قدر اين ثابت کيهانی محاسبه شد، معلوم شد خيلی کوچکتر از حد انتظار است." "اينکه چرا اين ثابت اين قدر کوچک است به يکی از بزرگترين سوالات فيزيک بدل شده است."

"درحال حاضر، تنها توضيحی که برای آن وجود دارد اين است که شايد جهان اينگونه کار می کند."   اين نظريه بسياری از پرسش ها را بی پاسخ می گذارد اما اکنون پروفسور استاينهارت و توروک نظريه تازه ای را برای توضيح علت کوچک بودن ثابت کيهانی پيشنهاد کرده اند.           آنها می گويند که زمان عملا پيش از انفجار بزرگ شروع شد، يعنی قبل از آن جهان ديگری وجود داشته است.اين همچنين بدان معنی است که جهان کنونی بسيار کهن تر از حد پذيرفته شده فعلی است.

پروفسور توروک توضيح داد: "درحال حاضر ممکن است يک جهان ديگر از جنس 'ماده تاريک' همزمان با جهان ما وجود داشته باشد که ما هرگز نمی توانيم با آن تماس برقرار کنيم."    او می افزايد: "اين دو جهان در نهايت بر اثر فشار نيروی جاذبه به سوی هم کشيده می شوند و با هم تصادف می کنند. اين بدان معنی است که اموری که الان اتفاق می افتد به خلق جهانی ديگر در آينده کمک خواهد کرد."

   منبع خبر : BBC

سوال فنی....!!

اگر من به داخل سیاه چاله وارد شوم برای من چه اتفاقی خواهد افتاد ؟

 

(اول این فرض را بکنیم که در هنگام ورود به داخل سیاه چاله ما نسوزیم)

حال بیایید فرض کنیم که با کشتی فضایی خود یکراست وارد سیاه چاله ی موجود در وسط کهکشان شدیم (البته وجود سیاه چاله در وسط کهکشان ما یک فرضیه است و هنوز اثبات نشده است ولی بیایید فرض وجود آن را بکنیم) هنگامی که وارد شدیم موتور راکت های خود را خاموش می کنیم چه اتفاقی خواهد افتاد ؟

در ابتدا شما به هیچ وجه میدان گرانشی را در اطراف خود احساس نمی کنید  بعد شما سقوط می کنید تمام قسمت های بدن شما و کشتی فضایی شما کش می آیند و شما احساس سنگینی می کنید (این همان احساسی است که فضانوردان حین برگشتن به مدار زمین احساس می کنند) همان طور که به مرکز چاله نزدیک می شویم شما احساس نیروی گرانش به صورت جزر و مدی خواهید داشت به این صورت که پای شما به چاله نزدیک تر از سر شماست و اختلاف گرانش به حدی می شود که شما این احساس جزر و مدی را در بدن خود احساس می کنید به صورت خلاصه شما احساس کشیدگی در بدن خود می کنید ؛ این نیروهای جزر و مدی گرانش ثابت نمی مانند و تغییرات آن هرچه به مرکز بیشتر نزدیک می شوید بیشتر می شود و در نهایت شما قطعه قطعه خواهید شد .

برای سیاه چاله ها بلندی مانند آنچه در آن افتادیم در ابتدا نیروهای جزر و مدی گرانش اصلا قابل توجه نیستند و تا فاصله ی 600000 کیلومتری از مرکز سیاه چاله اصلا احساس نمی شوند ؛ حال اگر ما وارد سیاه چاله ی کوتاهی شده بودیم نیروهای جزر و مدی زودتر به اذیت کردن ما می پرداختند و از فاصله ی 6000 کیلومتری از مرکز به بعد اثرات خود را بروز می دادند (و دلیلی که ما سیاه چاله ی بلند را برای سقوط خود انتخاب کردیم این بود که بیشتر بتوانیم زنده بمانیم و تحقیق کنیم )

ممکن است سوال کنید که ما تا اینجا داشتین احساس می کردیم ما در حال سقوط چه چیزی خواهیم دید ؟ و جواب خواهید شنید که لزوما ما نباید چیزی ببینیم شاید ما شاهد تکه تکه شدن چیزهای دیگری باشیم که آنها هم مانند ما در حال سقوط هستند البته بعد از آنکه نور تابشی آنها به ما برسد شما در حال سقوط می توانید اجرامی را ببینید که هنوز سقوط نکرده اند ولی آنها به هیچ وجه شما را نخواهند دید و دلیل آن هم آشکار است که نوری که شما از خود منتشر می کنید قادر به گریز از افق نیست پس به چشم آن شخص خارج از افق رویداد نخواهد رسید .

سوال دیگر اینکه چقدر این فرآیند سقوط طول خواهد کشید ؟ جواب آن بستگی به این دارد که شما از کجا شروع کرده باشید بگذارید از آنجا آغاز کنیم که 10 برابر شعاع آن سیاه چاله از آن فاصله داشته باشیم خوب برای یک سیاه چاله با جرم یک میلیون برابر جرم منظومه شمسی ما این فرآیند و سقوط ما 8 دقیقه تا رسیدن به افق به طول خواهد انجامید بعد از آن 7 ثانیه دیگر مهلت خواهید داشت و بعد از 7 ثانیه شما به مرکز تکینگی یا مرکز سیاه چاله رسیده اید ! حال شما اگر این مسئله را برای سیاه چاله ای کوچکتر در نظر بگیرید این فرآیند سریع تر انجام خواهد شد هنگامی که شما در حال سقوط هستید تمامی موتور و توان خود را در 7 ثانیه به کار خواهید گرفت تا اینکه شاید بتوانید از چنگ سیاه چاله بگریزید اما این کار به شما کمک که نمی کند هیچ باعث می شود که شما به مرکز تکینگی بیشتر نزدیک شوید پس بهتر است که آرام بنشینیم و این شعر را بخوانیم :

خیام اگر ز باده مستی خوش باش                     با ماه رخی اگر نشستی خوش باش

چون عاقبت کار جهان نیستی است              انگار که نیستی چون هستی خوش باش

 بعد از کلی این ور و اون ور زدن ما برگشتیم

                           اما این بار با گروهی کامل تر.....این هم مطلب داغ داغ.......

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

در شانزدهمین سالگرد آغاز کار تلسکوپ فضایی هابل (24 آوریل 1990) اخترشناسان این رصدخانه فضایی دقیق ترین نمای سراسری از کهکشان نامنظم و غیر عادی 82 M را منتشر کرده اند. در فاصله حدود 12 میلیون سال نوری در صورت فلکی دب اکبر این کهکشان بر اثر برخورد یا ملاقات با کهکشانی دیگر (احتمالا 81 M در نزدیکی آن) آشفته شده است و گاز ناحیه مرکزی آن زایشگاه هزاران ستاره ابر پرجرمی است که تولد آنها و بادهای ستاره ای نیرومندشان محیط اطراف را بیشتر آشفته می کند. این تصویر حاصل ترکیب 6 عکس در طول موجهای فروسرخ و مرئی است.